Armando in Memoriam

Meer dan 20 jaar werken met en voor Armando is een deel van ons leven geworden.  Het is heel bijzonder om hem van dichtbij meegemaakt te hebben en hem te kennen als een zeer aimabele man. Wat hebben we gelachen onderweg naar ons atelier waar weer een beeld op hem stond te wachten waar hij de Armando touch aan gaf, het beeld kon laten leven.

Na de allereerste ontmoeting zei ik verrast ‘ik was even in Herenleed’, hij praat echt zo… Dat was in 1997, toen ik het voorwerk voor het eerste beeld, een Kopf, heb gedaan, nog heel glad in de klei gezet. Dat werd wel anders in de loop der jaren. Vele beelden volgden, in verschillende ruimtes. We hebben een ‘dik Armando boek’ vol met vele anekdotes en Armando uitdrukkingen, die ook, zoals bij velen die hem kenden, een onderdeel van je taalgebruik worden. Na zijn revalidatie zijn Wim en ik een hecht team geworden om hem te assisteren bij zijn bronzen beelden. Grappen, gezegden en steeds terugkerende rituelen maakten het werken met hem heel indringend. Het was een voorrecht om met hem te werken.

We kunnen gerust zeggen dat Armando ons na BOT (2006) in het huwelijksbootje heeft geholpen. In de grote ruimte waar we BOT hebben gerealiseerd is ons gezamenlijke atelier ontstaan. Een gezamenlijk atelier, dat we ook ter beschikking stelden aan allerlei collega kunstenaars. Daar kwam toen ook de collectie Afrikaanse kunst van Klaas de Jonge bij. In de grote ruimte konden we beide onze gang gaan en ongelimiteerd ons werk ontwikkelen. Tegelijkertijd bleven we het voorwerk voor de beelden van Armando doen. In feite hebben na het maken van BOT zowel de installaties van Wim als de schilderijen van Marja een vlucht genomen. Veel mensen vragen of we niet veel van hem hebben geleerd, dat hebben we zeker, zijn autonome houding als kunstenaar, vooral dat en de herkenning van zijn relativering en noodzaak tegelijkertijd t.o.v het maken van kunst. Helaas bleek Armando geen uitzondering, hij placht te zeggen .. men zegt ..  je gaat dood, maar ik weet het niet zeker…
Lieve Armando bedankt voor alles!


Marja van Putten
Wim Vonk
2 juli 2018